สุภาพบุรุษซาตาน
July 18, 2008
เรื่องย่อ สุภาพบุรุษซาตาน
บทประพันธ์ อัจฉรียา
ปารัณ หรือ ต่อยังจำภาพเมื่อสิบกว่าปีก่อนได้เป็นอย่างดีเมื่อมุทิตา ผู้เป็นแม่อดีตนางงาม อัมพวา ทิ้งครอบครัวไปอยู่กับคุณราม วรเวช เศรษฐีใหญ่ที่กรุงเทพ ภาพที่น้องสาวคือปานดาว หรือ แตน วิ่งร้องไห้กอดขาแม่ขอร้องไม่ให้แม่ไปและภาพที่อาทิตย์ ผู้เป็นพ่อขาดใจตาย เพราะอาการโรคหัวใจกำเริบ ยังเป็นภาพที่ปารัณจำได้ติดตา ปารัณทั้งโกรธและเกลียดมุทิตาผู้เป็นแม่ รวมถึงคุณราม จนกลายเป็นความฝังใจ แม้ย่ามาลาจะพยายามพร่ำสอนให้ปารัณยึดหลักการให้อภัย แต่ปารัณทำไม่ได้ ในใจมีความจองเวรคิดว่าสักวันต้องแก้แค้นคุณรามและมุทิตาให้ได้
ปานดาวเป็นห่วงปารัณพี่ชายมาก แม้ปารัณจะอ่อนโยนกับเธอที่เป็นน้องสาว แต่กับคนอื่นๆ กลับเป็นคนที่แสดงอารมณ์ไม่แน่นอน อารมณ์เดี๋ยวดี เดี๋ยวร้าย วู่วามไม่ฟังใคร ปารัณเองก็รู้ตัว แต่ก็ยังดีที่เขามีต่างหูรูปหยดน้ำ เมื่อได้นั่งจ้องมองและนึกถึงคนให้ มันทำให้ปารัณรู้สึกอ่อนโยนและนิ่งขึ้นมาได้ ปานดาวรู้ว่าต่างหูรูปหยดน้ำ ด.ช.ต่อได้มาจากด.ญ.หนูตุ่น เมื่อครั้งยังเยาว์วัยครั้งนั้น หนูตุ่นมาเที่ยวบ้านสวนที่อัมพวาซึ่งเป็นบ้านของคุณยายระเบียบ คืนนั้นหนูตุ่นนั่งร้องไห้อย่างเดียวดายที่ริมคลอง ปารัณผ่านไปพบเห็นจึงเข้าไปถาม หนูตุ่นว่าพ่อกำลังจะมีแม่เลี้ยงคนใหม่ทั้งๆที่ได้สัญญาแม่กัญญา ก่อนตายว่าจะไม่มีใครอีก หนูตุ่นเสียใจมากที่พ่อไม่ทำตามสัญญา หนำซ้ำยังวางแผนที่จะแต่งงานใหม่ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า ครั้งนั้นปารัณได้แต่ปลอบใจไม่ให้หนูตุ่นคิดมาก แล้วพายเรือพาหนูตุ่นไปดูหิ่งห้อยในคลอง ปารัณบอกว่า ชีวิตของคนเราก็เหมือนแสงหิ่งห้อย มีมืดก็มีสว่าง มีทุกข์แล้วก็มีสุข แต่ถ้าเรายอมรับและเข้าใจ เราก็จะผ่านพ้นความทุกข์และอยู่อย่างมีความสุขได้ ปารัณปลอบหนูตุ่นไม่ให้คิดมากที่พ่อแต่งงานใหม่ บางทีพ่อของหนูตุ่นก็คงจะมีเหตุผล หนูตุ่นไม่เข้าใจแต่พยายามที่จะไม่คิดมาก ทั้งสองได้กลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน แต่ไม่นานหนูตุ่นก็ต้องกลับกรุงเทพฯเพราะว่าที่แม่เลี้ยงคนใหม่บังคับหนูตุ่นให้ไปเรียนต่อที่อเมริกา ก่อนจากกัน หนูตุ่นได้ถอดต่างหูรูปหยดน้ำไว้ให้พี่ต่อเป็นที่ระลึกหนึ่งข้าง หนูตุ่นเก็บไว้เองข้างหนึ่ง หนูตุ่นบอกว่าวันหนึ่งจะกลับมาให้พี่ต่อใส่ต่างหูให้ ต่างหูจะได้อยู่คู่กัน ส่วนพี่ต่อก็ได้ให้กล่องดนตรีที่มีเพลงmemory แก่หนูตุ่น พี่ต่อบอกหนูตุ่นว่าหากเวลาเหงาให้เปิดกล่องดนตรี ฟัง เพราะไม่ว่าอยู่ที่ไหนพี่ต่อจะอยู่ข้างๆหนูตุ่นเสมอ ทั้งสองให้สัญญากันว่าวันหนึ่งจะกลับมาหากันและกันอย่างแน่นอน
ที่อเมริกา หนูตุ่นใช้ชีวิตอยู่อย่างโดดเดี่ยวเงียบเหงา หนูตุ่นเสียใจมากที่รามเห็นเมียใหม่ดีกว่า จนผลักไสลูกให้ออกห่าง จะติดต่อกับยายระเบียบ หรือ พี่ต่อก็ไม่ได้ จึงมีเพียงกล่องดนตรีที่พี่ต่อมอบให้เป็นสมบัติที่มีค่าทางใจ เมื่อใดที่เหงา ว้าเหว่ หนูตุ่นจะบันทึกลงไดอารี่ถึงพี่ต่อ และหวังว่าพี่ต่อจะรับรู้ในสักวันที่หนูตุ่นกลับเมืองไทย
เวลาผ่านไป ปารัณเรียนจบกลายเป็นหนุ่มฉกรรจ์และเป็นนายตำรวจยศตำรวจโท และได้รู้จักกับเดือนเมษา หรือ เมย์ ลูกสาวของวันชัย นักธุรกิจใหญ่เพื่อนสนิทคนหนึ่งของคุณราม เดือนเมษาชื่นชอบและชื่นชมปารัณในฐานะที่เป็นนายตำรวจหนุ่ม เข้มแข็ง ห้าวหาญ และเป็นสุภาพบุรุษ เดือนเมษาปลื้มปารัณมาก แต่ปารัณรู้สึกกับเดือนเมษาแค่เพื่อนเท่านั้น ซึ่งเดือนเมษาก็ยอมรับ ถึงจะตามไปพบ ไปเอาใจปารัณบ่อยๆ แต่เดือนเมษาก็ไม่ทำให้ปารัณรำคาญความเป็นคนตรงๆ รู้สึกยังไงก็พูดอย่างนั้น อีกทั้งลักษณะที่กล้าได้กล้าเสียของเดือนเมษา ทำให้กาลเวลาต่อมาทั้งปารัณ และเดือนเมษาคุ้นเคยกลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน เดือนเมษาเป็นห่วงปารัณมาก และพาลห่วงไปถึงปานดาวไปด้วย เพราะปานดาวป่วยเป็นลูคีเมียโลหิตเป็นพิษ ต้องถ่ายเลือดทุกๆสามเดือน
ปารัณเดือดร้อนมาก เดือนเมษายื่นมือเข้าช่วย ปารัณก็ไม่ยอม แต่ปารัณเลือกที่จะขายบ้านสวนที่อัมพวาและพาปานดาวกับย่ามาลามาเช่าบ้านเล็กๆอยู่ที่กรุงเทพฯ ท่ามกลางการใจหายและเสียดายของยายระเบียบที่ขาดเพื่อนบ้านที่ดี
ปารัณพยายามหางานทำเพื่อเป็นการเพิ่มรายได้ เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ คุณราม วรเวช ประกาศรับบอดี้การ์ดส่วนตัวให้กับลิลลี่ หรือละติน ลูกสาวคนเดียวที่กำลังจะกลับมาจากอเมริกา ปารัณจำคุณรามได้ติดตาเพราะเขาคือผู้ชายคนที่มารับแม่คือมุทิตาไป
จังหวะนั้นเองที่ปารัณประสบปัญหาในการทำงาน นั่นคือพลาดยิงถูกคนร้ายระหว่างเข้าชาร์ทคนเมายาบ้าจับตัวประกันกับผู้กองเดชพงษ์ ก่อเกียรติกาญจน์ เพื่อนสนิท เหตุการณ์ครั้งนั้นคนร้ายทนพิษบาดแผลไม่ไหว ได้สิ้นใจตายในเวลาต่อมา ปารัณเสียใจมาก ผู้บังคับบัญชาเองก็ตำหนิว่าเป็นการกระทำที่เกินกว่าเหตุ ปารัณจึงขอลาออกจากข้าราชการตำรวจเพื่อแสดงความรับผิดชอบและตั้งใจที่จะไปสมัครงานกับคุณราม มิไยที่ เดชพงษ์ ปานดาวกับย่ามาลาจะพยายามทัดทาน ปารัณก็ไม่ฟัง
ปารัณบอกย่ามาลาว่าเขาจะทำให้พ่ออาทิตย์มากกว่าที่พ่อหวัง เขาได้เป็นตำรวจแล้ว แต่มีอีกอย่างที่ยังไม่ได้ทำและเขากำลังมีโอกาส เขากำลังจะปลดทุกข์ให้พ่อ ให้เขา รวมถึงปานดาว ย่ามาลาไม่เข้าใจในสิ่งที่ปารัณพูด
ที่คฤหาสน์ของคุณราม ปารัณมาในนามของสันต์อดีตผู้กองหนุ่มมือปราบ ปารัณได้เจอกับมุทิตา แต่มุทิตาไม่มีทางว่าจะจำลูกชายได้เลย และที่สำคัญ มุทิตาในวันนี้คือเมียของมหาเศรษฐีที่มีชีวิตหรูหรา ฟุ้งเฟ้อ มองแทบไม่เห็นหัวคน แต่สิ่งที่เหมือนเดิมคือความสวยหวานหยาดเยิ้มมีเสน่ห์อันเป็นลักษณะเฉพาะตัวของมุทิตา Read more
ลิงค์ที่เกี่ยวข้อง AdvertisingRecent Posts
Advertising
